Kinderen maken niet per se gelukkig

Geluk = levensvoldoending

Voor veel mensen is het niet moeilijk om precies te benoemen hoe gelukkig ze zijn. Lastiger wordt het om concreet te verwoorden wat geluk is en waardoor dit wordt veroorzaakt. Dat is ook niet zo verwonderlijk. Lessen over geluk – en hoe je een gelukkig mens kunt worden- maken geen onderdeel uit van het curriculum op onze scholen. We leren jonge mensen niet hoe ze het geluk in hun leven kunnen beïnvloeden.

In de wetenschap is geluk als onderwerp vrij recent ontdekt door met name sociologen, psychologen en economen. In Nederland beschrijft Professor Ruut Veenhoven geluk als ‘de mate waarin mensen voldoening scheppen in hun leven als geheel’.

‘De eerste helft van ons leven wordt bedorven door onze ouders en de tweede helft door onze kinderen.’ Clarence Darrow

Kinderen en geluk

Gelukkig zijn veel mensen het oneens met het citaat van Darrow, want anders heb je als samenleving natuurlijk een probleem. Zonder kinderen, géén samenleving. Zoveel is wel duidelijk.

Maar het massaal veronderstelde verband tussen kinderen en geluk is niet aangetoond, de promotie van het ‘roze instantgeluk’ rondom het krijgen en opvoeden van kinderen ten spijt. Veel (jonge) ouders ervaren naast het geluk ook de realiteit. De zorg voor kinderen brengt ook zorgen met zich mee. Uit veel wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de tevredenheid van echtparen na de geboorte van kinderen daalt om pas weer op hetzelfde niveau te komen nadat de kinderen het ouderlijk huis hebben verlaten. Over het legenestsyndroom gesproken …

Meer over geluk en wat wel of niet gelukkig maakt in 100 gelukversnellers. En aarzel vooral niet om ervaringen en meningen met ons uit te wisselen.